
Powstała w 1992 r. Europejska Rada Medycyny Sądowej (European Council of Legal Medicine – ECLM), obecnie funkcjonująca pod rozszerzoną nazwą European Council of Legal and Forensic Medicine (ECLFM), jest oficjalnym organem zajmującym się sprawami zawodowymi, naukowymi i edukacyjnymi dotyczącymi naszej dyscypliny na poziomie międzynarodowym. ECLFM aktualnie zrzesza przedstawicieli 36 krajów (27 państw członkowskich UE i 9 innych krajów europejskich). Członkiem Zarządu Głównego (Executive Committee) ECLFM jest aktualnie prof. Jarosław Berent, wcześniejszy długoletni prezes PTMSiK, a nasz kraj reprezentują również delegaci: prof. Grzegorz Teresiński oraz dr hab. Krzysztof Maksymowicz.Jednym z obszarów aktywności ECLFM były podejmowane od 2011 r. działania zmierzające do formalnego uznania medycyny sądowej i prawnej (legal & forensic medicine) za odrębną specjalizację medyczną ("recognition of the monospecialty") w rozumieniu równoważności obszaru jej praktykowania w całej Unii Europejskiej. Oznacza to, iż szkolenie specjalizacyjne ukończone w jednym kraju będzie uznawane w innych krajach europejskiego obszaru gospodarczego i pozwoli lekarzowi pracować w nich jako specjalista bez konieczności przechodzenia formalnej ścieżki weryfikacji posiadanych kompetencji. Medycyna sądowa nie została dotąd objęta dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiej z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych migrujących specjalistów (2005/36/WE). Jednym z powodów były prawdopodobnie kwestie związane ze zróżnicowanym nazewnictwem (medycyna sądowa, medycyna prawna, patologia sądowa, orzecznictwo sądowe itd.) oraz krańcowo odmienne systemy jurysdykcyjne oraz organizacja zadań związanych z dostarczaniem usług eksperckich na rzecz organów stosowania prawa w poszczególnych krajach Unii Europejskiej.Zgodnie z artykułem 26 Dyrektywy 2005/36/WE, Komisja Europejska może dodać nową specjalizację medyczną do punktu 5.1.3 Załącznika V do Dyrektywy 2005/36/WE za pośrednictwem aktu delegowanego, jeśli specjalizacja medyczna jest wspólna dla co najmniej dwóch piątych państw członkowskich (40%), tj. dla 11 państw członkowskich.
Zgłoszenie takie w odniesieniu do naszego kraju zostało wniesione przez prof. J.Berenta w 2024 r. za pośrednictwem koordynatora systemu IMI (Internal Market Information – System Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym) w Departamencie Spraw Europejskich w Ministerstwie Rozwoju i Technologii.Dopiero w pierwszym półroczu 2026 r. osiągnięty został próg 11 zgłoszeń z uprawnionych państw członkowskich UE. Oznacza to rozpoczęcie procesu włączania naszej dyscypliny do załącznika V listy specjalizacji. Komisja Europejska pod przewodnictwem Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego (Directorate-General for Employment, Social Affairs and Inclusion – DG EMPL, sekcja B.5 – Kwalifikacje zawodowe i umiejętności na rzecz konkurencyjności) może już rozpoczynać przegląd zgłoszeń w systemie IMI. Wspomniana wyżej Dyrektywa podlega corocznej aktualizacji, a zatem w przypadku stwierdzenia poprawności złożonych wniosków, nasza specjalizacja może zostać już niedługo uwzględniona we wspomnianym wyżej załączniku. Natomiast w przypadku stwierdzenia uchybień formalnych, zdaniem Egzekutywy ECLFM, jeszcze co najmniej 4 dodatkowe kraje EU mogłyby złożyć wnioski za pośrednictwem IMI, gdyż posiadają wyodrębnione ścieżki kształcenia w obszarze medycyny sądowej spełniające formalne kryteria równoważności.Oficjalne uznanie medycyny sądowej za równoważny obszar specjalizacyjny w krajach EU otworzy pole do harmonizowania programów kształcenia specjalizacyjnego (idea stworzenia wspólnego europejskiego programu szkolenia specjalizacyjnego), ujednolicania standardów szkolenia oraz wzmacniania współpracy pomiędzy europejskimi organizacjami reprezentującymi tę dziedzinę. Inicjatywa ta ma istotne znaczenie dla rozwoju naszej dyscypliny, poprawy jakości kształcenia specjalistów oraz zapewnienia wysokich standardów opiniowania medyczno-sądowego. PTMSiK, jako jedno z towarzystw naukowych współpracujących z ECLFM ( eclfm.com/en/links/societies/), zamierza wspierać te inicjatywy.
Na stronie RCL ukazała się wersja Projektu ustawy o zmianie ustawy o działalności leczniczej oraz niektórych innych ustaw po konsultacjach publicznych wraz z odniesieniem się do zgłoszonych uwag.
Z dokumentami można zapoznać się tutaj -> https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12403003/katalog/13163103
Zachęcamy do dyskusji na forum PTMSIK nad procedowanym projektem.
W RCL został opublikowany Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz niektórych innych ustaw. Konsultacje publiczne potrwają 30 dni. Link do projektu -> https://legislacja.gov.pl/projekt/12411050
Regulaminowe spotkanie ZG w rozszerzonym składzie z udziałem Kierowników ZMS, Konsultantów Wojewódzkich i Przewodniczących Komisji Problemowych.
1. WPROWADZENIE I KONTEKST
Posiedzenie Zarządu Głównego PTMSiK miało charakter roboczo-strategiczny i obejmowało szeroki zakres zagadnień: od spraw organizacyjnych i finansowych, przez legislację, aż po kierunki rozwoju działalności naukowej i szkoleniowej Towarzystwa. Dyskusja była wielowątkowa, z elementami debaty, zwłaszcza w kwestii roli PTMSiK w obszarze certyfikacji i szkoleń innych grup zawodowych (wstępna koncepcja umiejętności lekarskiej o roboczej nazwie „opiniowanie sądowe”).
2. SPRAWY ORGANIZACYJNE I FINANSOWE
Omówiono kwestie bieżącej działalności Towarzystwa, w tym:
- konieczność złożenia sprawozdania finansowego z OPP,
- funkcjonowanie systemu składek i kosztów szybkich przelewów,
- korektę zgłoszeń do CRBR oraz odpowiedzialność całego zarządu,
- obowiązki sprawozdawcze oddziałów (np. wobec władz lokalnych).
Podkreślono znaczenie uporządkowania kwestii formalnych i większej dyscypliny organizacyjnej.
3. DZIAŁALNOŚĆ ODDZIAŁÓW
Przeprowadzono przegląd sytuacji w oddziałach terenowych:
- wybory władz odbyły się w większości oddziałów (m.in. Białystok, Kraków, Katowice),
- niepowodzenie wyborów w Łodzi (brak kworum – powtórka planowana),
- pilna potrzeba wyborów w kilku dużych ośrodkach (Warszawa, Poznań, Gdańsk/Olsztyn),
- zauważalna poprawa aktywności części oddziałów (wykłady, spotkania lokalne).
Zwrócono uwagę, że aktywność oddziałów będzie istotna w kontekście przyszłych sprawpzdań i wizerunku Towarzystwa.
4. DZIAŁALNOŚĆ SZKOLENIOWA
Jednym z kluczowych tematów była rozwijana platforma szkoleniowa:
- pierwszy kurs planowany na lipiec,
- bezpłatny udział dla członków, odpłatny dla osób zewnętrznych,
- model opłacalny nawet przy niewielkiej liczbie uczestników,
- możliwość wychodzenia poza środowisko (np. szkolenia dla prokuratorów).
Planowane kursy specjalizacyjne w 2027:
- błąd medyczny
- genetyka
- wprowadzający
Planowane szkolenia PTMSiK:
- stwierdzanie zgonów,
- analiza mieszanin DNA
Dyskusja dotyczyła także roli kursów jako źródła finansowania i narzędzia budowania pozycji PTMSiK. Dyskutowano również nad utrzymaniem kursu atestacyjnego (końcowego) w nowym programie specjalizacji w formie zdalnej albo hybrydowej, z elementami symulacji egzaminu specjalizacyjnego.
5. CERTYFIKACJA – KLUCZOWY OBSZAR SPORU
Najbardziej rozbudowana debata dotyczyła certyfikacji:
- rozważano certyfikowanie umiejętności (także dla osób spoza medycyny sądowej),
- pojawiły się argumenty „za” (wpływ, kontrola jakości, przychody, promocja),
- oraz „przeciw” (ryzyko deprecjacji specjalizacji, odpowiedzialność za błędy, „inflacja certyfikatów”).
Wnioski z dyskusji:
- brak konsensusu co do otwarcia certyfikacji na osoby spoza środowiska,
- silne poparcie dla certyfikacji własnych specjalistów,
- potrzeba rozróżnienia między: - szkoleniem, - certyfikacją (potwierdzeniem kompetencji).
Podkreślono konieczność ewentualnego wprowadzenia mechanizmów weryfikacji i cofania certyfikatów.
6. LEGISLACJA
Omówiono kluczowe projekty ustaw:
Ustawa o biegłych:
- prace trwają w MZ,
- brak rozstrzygnięć przed wrześniem 2026,
- kluczowe kwestie: wynagrodzenia i tryb odwołań.
Ustawa o działalności leczniczej:
- projekt procedowany dalej,
- wprowadzono ograniczenia kosztów administracyjnych.
Ustawa o zawodzie lekarza:
- trwają konsultacje,
- możliwe stanowisko PTMSiK w sprawie definicji świadczenia zdrowotnego.
Dodatkowo omówiono prace nad tzw. umiejętnościami lekarskimi:
- decyzja o zgłoszeniu „tanatologii sądowej” jako nowej umiejętności,
- brak postępów w certyfikacji radiologii i odontologii sądowej (blokada administracyjna po stronie Ministerstwa Zdrowia).
7. DZIAŁALNOŚĆ NAUKOWA I KOMISJE PROBLEMOWE
Podsumowano aktywność komisji:
- Komisja Genetyki: gotowe rekomendacje i nowe opracowania (badanie mikrobiom do oceny czasu zgonu),
- Komisja Histopatologii: dokument w przygotowaniu,
- Komisja Katastrof: współpraca z DVI i Interpolem,
- Komisja Młodych Lekarzy: analiza sytuacji rezydentów,
- Komisja Historyczna: działania dokumentujące dorobek środowiska.
- Komisja Toksykologiczna: praca nad nowymi wytycznymi dot. pobierania materiałów biologicznych z sekcji zwłok do badań toksykologicznych.
- Komisja ds. opiniowania sądowo-lekarskiego: projekt zaleceń dot. procedur poszerzania sekcji zwłok.
8. KONFERENCJE I WSPÓŁPRACA MIĘDZYNARODOWA
Najważniejsze wnioski:
- sprawozdanie z konferencji w Sofii (Bułgaria): silny rozwój zastosowań AI w naukach sądowych rozpoczęcie współpracy z ośrodkami AI w Polsce (Kraków),
- osiągnięcie progu uznania medycyny sądowej jako specjalności w UE ,
- pozytywne doświadczenia z konferencji toksykologicznej w Gdańsku,
- udział prof. Teresińskiego w Zebraniu Prezesów Towarzystw Lekarskich oraz zebraniu Zarządu Sekcji Kardiogenetyki Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego ws. strategii uskuteczniania badań genetycznych w przypadkach niewyjaśnionych zgonów młodych osób.
9. DECYZJE I UCHWAŁY
Podjęto m.in.:
- poparcie stanowiska Towarzystwa Internistów Polskich dotyczącego terapii daremnej,
- przyznanie patronatu konferencji Krymedant,
- decyzję o działaniach w kierunku certyfikacji i nowych kompetencji,
- kontynuację działań związanych z indeksacją czasopisma oraz poszerzeniem profilu przyjmowanych publikacji w celu zwiększenia szans na utrzymanie punktacji czasopisma.
10. PODSUMOWANIE
Spotkanie potwierdziło, że PTMSiK znajduje się w fazie dynamicznych zmian:
- rozwój działalności szkoleniowej,
- próba wzmocnienia pozycji medycyny sądowej jako specjalizacji i ZMS jako instytucji opiniujących,
- istotna rola legislacji,
- napięcie między otwieraniem się na zewnątrz a ochroną specjalizacji.
Kluczowym wyzwaniem pozostaje określenie modelu certyfikacji i roli Towarzystwa wobec innych grup zawodowych. w tym innych specjalności lekarskich. Ta kwestia zostanie poddana szerokim konsultacjom wewnątrz Towarzystwa po skierowaniu do konsultacji zapowiadanego projektu nowelizacji rozporządzenia Ministra Zdrowia ws. umiejętności zawodowych lekarzy.
W dniach 21.04-30.04.2026 r. zespół Biura Poszukiwań i Identyfikacji Instytutu Pamięci Narodowej przeprowadził na terenie dawnych polskich wsi Ostrówki i Wola Ostrowiecka, w dawnym powiecie lubomelskim na Wołyniu (Ukraina) prace archeologiczno-poszukiwawcze. Przedstawicielem środowiska medyczno-sądowego był wieloletni współpracownik Biura dr Łukasz Szleszkowski z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, wiceprezes PTMSiK. Prace prowadzone były wraz z ukraińskim partnerem -przedsiębiorstwem „Wołyńskie Starożytności” przy udziale obserwatorów z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP. Celem prac było odnalezienie grobów polskich mieszkańców w/w wsi, zamordowanych przez ukraińskich nacjonalistów z OUN-UPA 30 sierpnia 1943 r. Były to pierwsze prace prowadzone na Wołyniu przez Biuro Poszukiwań i Identyfikacji IPN. Działania polsko-ukraińskiej ekspedycji były poprzedzone wieloletnimi badaniami archiwalnymi i historycznymi, których celem było wskazanie najbardziej prawdopodobnej lokalizacji grobów ofiar. Wnikliwa analiza licznych zachowanych relacji świadków tych tragicznych wydarzeń, zdjęć lotniczych i innych danych, zaowocowała odnalezieniem grobu zbiorowego już pierwszego dnia prac terenowych, na terenie dawnego gospodarstwa Aleksandra Strażyca w Woli Ostrowieckiej. Ostatecznie w wyniku badań trwających dziewięć dni ujawniono dwa groby zbiorowe i jeden pojedynczy. Znacznym utrudnieniem w trakcie prowadzenia niniejszych prac był fakt, że obecnie teren dawnych polskich wsi stanowią pola uprawne, łąki i nieużytki. Jedynym śladem po nieistniejących polskich wsiach jest figura Matki Boskiej pochodząca z kościoła w Ostrówkach oraz krzyże postawione w miejscu odnalezionych i ekshumowanych wcześniej grobów. Zgodnie z ukraińskim prawem badania tego rodzaju są podzielone na dwa etapy. Pierwszym z nich jest poszukiwanie grobów i udokumentowanie ich obecności. Do prac ekshumacyjnych można przystąpić dopiero w drugim etapie, po uzyskaniu kolejnej zgody ze strony władz. Z uwagi na to prace zespołu koncentrowały się jedynie na odnalezieniu grobów i nie wiązały się z ich eksploracją. Ingerencja w ich obręb była minimalna i miała na celu jedynie potwierdzenie obecności szczątków ludzkich. A zatem na obecnym etapie nie jest możliwe ustalenie liczby ofiar pochowanych w odnalezionych grobach. Aktualnie zespół oczekuje na uzyskanie zgody ze strony ukraińskiej na kolejny etap prac polegający na: ekshumacji szczątków, badaniu antropologicznym i sądowo-lekarskim, pobraniu materiału do badań DNA i przede wszystkim godnym pochówku na cmentarzu dawnej parafii w Ostrówkach.
Ostrówki i Wola Ostrowiecka to miejsca szczególne pod wieloma względami. Poszukiwania i ekshumacje na tym terenie prowadzono już w 1992 roku, a kolejne w latach 2011 i 2015 r. Łącznie z grobów masowych i pojedynczych ekshumowano wówczas, przebadano i godnie pochowano szczątki 674 zamordowanych Polaków, mężczyzn, kobiet i dzieci. Łączną liczbę ofiar szacuje się na około tysiąc, tym samym około 300 osób nadal nie zostało odnalezionych. Wyjątkową osobą, uczestniczącą w pracach na tym terenie od 1992 r. jest dr Leon Popek historyk z lubelskiego oddziału IPN, który od lat 70-tych XX wieku zbiera i analizuje relacje świadków, będąc potomkiem zarówno ocalałych jak i zamordowanych w trakcie czystek etnicznych mieszkańców wsi. Całe swoje życie zawodowe poświęcił badaniu zbrodni popełnionych przez ukraińskich nacjonalistów na Polakach mieszkających na Wołyniu i w Galicji Wschodniej. Historycy szacują, że całkowita liczba polskich ofiar może wynosić nawet 130 tysięcy a Ostrówki i Wola Ostrowiecka są najlepiej przebadanym miejscem spośród wszystkich miejscowości na terenie Ukrainy.
Również dla polskiego środowiska sądowo-lekarskiego miejsce to jest wyjątkowe. Z inspiracji dr. Leona Popka w 1992 r. pierwsze ekshumacje i badania przeprowadził na Wołyniu prof. Roman Mądro z lubelskiego Zakładu Medycyny Sądowej. Raporty z niniejszych prac zostały opublikowane w Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii w 1993 r. Publikacje te mają wyjątkową wartość nie tylko ze względu na wyniki badań sądowo-lekarskich, co warto podkreślić pierwszych, dotyczących tych wydarzeń historycznych. Autor opisuje w nich szereg problemów natury organizacyjnej, trudy pracy w pionierskich warunkach, pod presją czasu, bez odpowiedniego sprzętu, całkowicie odbiegające od tych w jakich pracują współcześnie zespoły poszukiwawczo-ekshumacyjne. Mimo tych wszystkich ograniczeń udało mu się zrealizować cel badań i stworzyć wartościowe raporty. Na łamach Archiwum starał się także zawrzeć ogólne, bardzo cenne wnioski dotyczące prowadzenia takich prac w przyszłości, oparte na własnych doświadczeniach z Wołynia oraz ekshumacji szczątków polskich oficerów prowadzonych w Katyniu.
Kontynuacja w 2026 r. prac badawczych rozpoczętych przed 34 laty przez dr. Leona Popka i prof. Romana Mądro na Wołyniu pozwala z optymizmem patrzeć w przyszłość i daje nadzieję na realizację zadania i misji Biura Poszukiwań i Identyfikacji Instytutu Pamięci Narodowej - „Powracamy po swoich”.
Dr n.med. Łukasz Szleszkowski
Fot.1 Krzyż upamiętniający grób masowy ekshumowany w Woli Ostrowieckiej. (fot.Ł.Szleszkowski)

Fot.2 Krzyż upamiętniający grób masowy ekshumowany w Woli Ostrowieckiej (fot.Ł.Szleszkowski)

Fot.3 Figura Matki Boskiej z kościoła w Ostrówkach (fot.Ł.Szleszkowski)

Fot.4 Prace terenowe w Ostrówkach w kwietniu 2026 r. (fot.T.Trzaska/BPiI IPN)

Fot.5 Prace terenowe w Ostrówkach w kwietniu 2026 r. (fot.T.Trzaska/BPiI IPN)
